Πόσοι από τους ερασιτέχνες δρομείς δεν αναρωτήθηκαν έστω και μια φορά αν πρέπει να τρέχουν στην προπόνησή με οδηγό τους καρδιακούς παλμούς ή τον ρυθμό τρεξίμος. Τελικά ποιο είναι το σωστό; Υπάρχει σωστό και λάθος σε αυτή την ερώτηση;

Είναι σωστό να τρέχω στις προπονήσεις με βάση τους καρδιακούς παλμούς ή με τον ρυθμό;

Στην παραπάνω ερώτηση δεν μπορούμε να πούμε ότι ένα από τα δύο είναι σωστό. Και τα δύο είναι σωστά. Ο προσδιορισμός του αερόβιου και του αναερόβιου κατωφλίου γίνεται με βάση τους καρδιακούς παλμούς. Επομένως μπορούμε στην κάθε προπόνηση να ορίσουμε ένα εύρος παλμών που πρέπει να δουλεύουμε. Οι παλμοί αντιστοιχούν σε συγκεκριμένους ρυθμούς τρεξίματος. Άρα μπορεί να γίνει συσχέτιση των δύο τιμών. Ξεκινώντας το τρέξιμο μπορούμε να πιάσουμε έναν ρυθμό τρεξίματος που αντιστοιχεί στους καρδιακούς παλμούς που θέλουμε να δουλέψουμε ή να τρέξουμε ελέγχοντας ώστε οι καρδιακοί παλμοί μας να είναι εντός των ορίων προπόνησης που θέσαμε.

Έτσι θα ήταν αρκετά εύκολο να προσδιορίσουμε τον ρυθμό των προπονήσεων. Τί γίνεται όμως όταν υπεισέρχεται και ο παράγοντας κόπωση; Κατά την διάρκεια της προπόνησης η κούραση γίνεται πιο έντονη. Αν τρέχουμε με τον ίδιο ρυθμό, οι παλμοί ανεβαίνουν λόγω της κούρασης. Αν τρέχουμε με βάση τους καρδιακούς παλμούς και τους κρατάμε σταθερούς, πέφτει ο ρυθμός λόγω της κούρασης.

Συνεπώς, είναι πολύ εύκολο κατά την διάρκεια της προπόνησης να βγούμε εκτός των ορίων καρδιακών παλμών που πρέπει να τρέξουμε, αν δεν υπολογίσουμε το πως επηρεάζει η κόπωση τους καρδιακούς παλμούς και να καταλήξει να μην εξελιχθεί η προπόνηση ιδανικά ως το τέλος.

Τελικά τι είναι πιο ασφαλές για να εκτελεστεί σωστά η προπόνηση; Να τρέχω με βάση τον ρυθμό ή τους καρδιακούς παλμούς;

Το πιο ασφαλές για να εκτελεστεί σωστά η προπόνηση είναι να τρέχουμε με οδηγό τον ρυθμό τρεξίματος. Αν υποθέσουμε ότι θα έχουμε οδηγό τους καρδιακούς παλμούς είναι εύκολο να αρχίσουμε να τρέχουμε με υψηλότερους καρδιακούς παλμούς από το κατώτερο όριο που απαιτεί η προπόνηση. Έτσι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ξεπεράσουμε το ανώτερο επιτρεπτό όριο της προπόνησης πριν φτάσει στο τέλος της. Ακόμα αν δεν ήμαστε απόλυτα ήρεμοι κατά την διάρκεια της προπόνησης, στιγμιαία μπορεί να ανεβάσουμε παλμούς που δεν θα ανταποκρίνονται στον ρυθμό τρεξίματος μας. Αυτά είναι πιο εύκολο να συμβούν σε ερασιτέχνες δρομείς.

Επομένως, για να εκτελεστεί η προπόνηση σωστά, το ιδανικό είναι να βρούμε τον ρυθμό τρεξίματος που θα αντιστοιχεί στο κατώτερο όριο του εύρους καρδιακών παλμών που θέλουμε να τρέξουμε. Έτσι στο τέλος της προπόνησης ενώ τρέχουμε με τον ίδιο ρυθμό οι καρδιακοί παλμοί να φτάσουν στο ανώτερο όριο χωρίς να το ξεπεράσουν. Επίσης παίζουν ρόλο οι επαναλήψεις και ο χρόνος διαλείμματος. Ο χρόνος διαλείμματος πρέπει να είναι επαρκής ώστε να πέφτουν οι παλμοί πριν το επόμενο γρήγορο τρέξιμο και να βρίσκονται εντός του εύρους παλμών που έχουμε θέσει κατά την διάρκειά του, για τον ίδιο ρυθμό τρεξίματος μέχρι την τελευταία επανάληψη. Στα παρακάτω γραφήματα φαίνονται οι καρδιακοί παλμοί σε σχέση με τον ρυθμό τρεξίματος κατά την διάρκεια μίας διαλειμματικής προπόνησης η οποία θα εκτελεστεί σωστά.