Ουσιαστικής σημασίας ρόλο παίζει κατά την άποψή μου τα διαλλείμματα μεταξύ των γρήγορων τρεξιμάτων των διαλειμματικών προπονήσεων να μην είναι στατικά. Θα πρέπει να εκτελούνται με χαλαρό τζόκινγκ. Θα έλεγα καλύτερα αν είναι δυνατόν, πράγμα που προσπαθώ να εφαρμόσω, από την στιγμή που θα αρχίσει η προπόνηση (προθέρμανση) το σώμα να βρίσκεται σε συνεχή κίνηση.

Δύο είναι οι λόγοι που στηρίζω την παραπάνω άποψή και είναι οι εξής:

Συνηθίζει το σώμα και το πνεύμα την συνεχή και για ώρα κίνηση

Με το να βρίσκεται το σώμα σε συνεχή κίνηση έστω και αν αυτό γίνεται με χαλαρό ρυθμό, επιτυγχάνεται να συνηθίζει το σώμα και το πνεύμα την κίνηση για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, όσο διαρκεί η προπόνηση. Αυτό είμαστε αναγκασμένοι να το αντιμετωπίσουμε σε έναν αγώνα μεγάλης απόστασης. Για τους ερασιτέχνες αθλούμενους που δεν έχουν την δυνατότητα να κάνουν διπλές προπονήσεις, πιστεύω είναι ο καλύτερος τρόπος για την επίτευξη του παραπάνω. Επίσης γεμίζουμε με εύκολα χιλιόμετρα την ημερήσια προπόνηση, που και αυτό παίζει σημαντικό ρόλο στην προετοιμασία μας για ένα αγώνα μεγάλης απόστασης.

Οι επιπτώσεις του γαλακτικού οξέως στο σώμα και η αίσθηση δυσφορίας υποβαθμίζονται

Βάση προσωπικής εμπειρίας, όταν τα διαλείμματά μου ήταν στατικά ή ακόμα χειρότερα όταν ξάπλωνα ή καθόμουν, είχα έντονα τα συμπτώματα του γαλακτικού οξέως. Τα πόδια μου ήταν βαριά, δεν είχα το πλήρη έλεγχο τους και είχα μία ελαφριά ζάλη. Όταν πήγαινα να ξανακάνω γρήγορο τρέξιμο δυσκολευόμουν να να μπω στο κομμάτι. Από τότε που εφάρμοσα τα διαλείμματά μου να είναι χαλαρό τζόκινγκ, εκτελώντας τις προπονήσεις με την ίδια ένταση, παρατήρησα ότι τα παραπάνω συμπτώματα είναι αισθητά πιο ήπια. Αισθάνομαι ότι με αυτόν τον τρόπο ο οργανισμός απομακρύνει πιο γρήγορα το γαλακτικό οξύ.

Σίγουρα τον πρώτο καιρό θα δυσκολευτεί κάποιος να εφαρμόσει το συνεχές τρέξιμο στις προπονήσεις του. Με βεβαιότητα όμως θα πω ότι είναι θέμα χρόνου να προσαρμοστεί το σώμα και οπωσδήποτε αξίζει να το δοκιμάσει.