Μεγάλη αναφορά γίνεται τα τελευταία χρόνια για τα σούπερ παπούτσια. Είναι τυχαίο γεγονός ότι συνεχώς τα ρεκόρ σε δημόσιο δρόμο καταρρίπτονται; Πόσο ρόλο παίζουν τα παπούτσια και η τεχνολογία που αναπτύσσουν και εφαρμόζουν οι μεγάλες εταιρίες σε αυτά;

Προσωπική άποψη είναι ότι δύο είναι οι λόγοι που τα ρεκόρ συνεχώς καταρρίπτονται.

Πρώτος είναι ότι πολλοί κορυφαίοι αθλητές αντοχής έχουν επικεντρωθεί σε αυτά τα αγωνίσματα, πράγμα που δεν συνέβαινε πριν από το 2010. Το δρομικό κίνημα παγκοσμίως έχει εκτιναχθεί και τα χρήματα που δαπανούνται από μεγάλες αθλητικές εταιρίες είναι πολλά, καθόσον τους φέρνουν και ανάλογα έσοδα. Συνεπώς είναι πολλά και τα χρήματα που καρπώνονται οι αθλητές εκπροσωπώντας τις εταιρίες αλλά και τα αυτά που κερδίζουν από τις νίκες τους σε μεγάλες διοργανώσεις. Ενδεικτικά για να καταλάβουμε τα ποσά των χρημάτων που διακινούνται θα αναφέρω ότι δεν είναι τυχαία η μη διαθεσιμότητα του καινούριου αγωνιστικού παπουτσιού κορυφαίας εταιρίας στον χώρο. Η τιμή του πάνω από 300€. Πριν μια δεκαετία, ένας μέσος δρομέας θα σκεφτόταν να διαθέσει τα μισά χρήματα για την αγορά ενός ζευγαριού παπουτσιών.

Δεύτερος λόγος είναι η τεχνολογία που έχουν τα αγωνιστικά παπούτσια. Τα χρήματα που δαπανούνται για έρευνα και ανάπτυξη της τεχνολογίας των παπουτσιών και όχι μόνο, σίγουρα επιφέρει αποτέλεσμα. Το χάσμα όμως μεταξύ ενός κορυφαίου δρομέα και ενός μέσου αθλούμενου είναι τεράστιο. Τι κέρδος έχει στις επιδόσεις του ένας μέσος αθλούμενος; Αξίζει να διαθέσει τόσα χρήματα για λίγους αγώνες;

Φορώντας τέτοιου είδους παπούτσια διαπίστωσα ότι έχουν τρία κοινά χαρακτηριστικά και δύο πλεονεκτήματα σε σχέση με τα συμβατικά.

• Τη γεωμετρία τους. Το πρώτο κοινό χαρακτηριστικό τους είναι ότι είναι ψηλά και μπροστά στην μύτη του ποδιού έχουν έντονη κλίση. Αυτό είναι πλεονέκτημα για αθλητές που τρέχουν με το μπροστινό μέρος του πέλματος καθώς βοηθά η δύναμη που βάζουν να βγαίνει μπροστά και όχι ψηλά και έτσι έχει επακόλουθο την σωστή κίνηση – κύλιση των ποδιών (οι αθλητές εκμεταλλεύονται την ροπή αδράνειας με την σωστή κίνηση των χεριών και την κύλιση των ποδιών).

• Το μαλακό τους πάτημα. Το δεύτερο χαρακτηριστικό τους είναι ο ειδικός μαλακός αφρός στην σόλα τους. Εξαιτίας του αφρού οι κρούσεις στο έδαφος δεν είναι τόσο ισχυρές με αποτέλεσμα οι μύες των ποδιών να διατηρούνται “πιο φρέσκοι” για περισσότερα χιλιόμετρα. Επίσης παρόλο που ο αφρός είναι μαλακός, επομένως “βουλιάζει” άρα απορροφά τους κραδασμούς, έχει άμεση επαναφορά στο αρχικό του σχήμα ώστε να στην επόμενη κρούση με το έδαφος να έχει επανέλθει στην αρχική του κατάσταση. Αυτό είναι το δεύτερο πλεονέκτημα.
• Τελειώνοντας θεωρώ ότι η πλάκα με τα ανθρακονήματα, που είναι το τρίτο χαρακτηριστικό τους, δεν έχει να κάνει με την απόδοση στο τρέξιμο αλλά στο να κρατά, να δίνει σώμα στον μαλακό αφρό και να κάνει σταθερό το παπούτσι.

Τα παραπάνω βοηθούν στην βελτίωση της δρομικής οικονομίας.

Τι γίνεται όμως με κάποιον που δεν έχει αυτό το στυλ τρεξίματος;

Συνήθως οι αθλούμενοι που τρέχουν με πιο αργό ρυθμό πατάνε με την φτέρνα και δεν σπρώχνουν δυνατά με την μπροστινή περιοχή του πέλματος. Άρα χάνουν το πρώτο πολύ σημαντικό πλεονέκτημα. Ακόμη το μαλακό πάτημα, που είναι και συνάρτηση του σωματικού βάρους του αθλούμενου που φοράει το παπούτσι, μπορεί κάποιος να το βρει και σε παπούτσια αρκετά πιο φθηνά. Θα έλεγα με ρυθμούς πιο αργούς από 3’50”/km – 3’55”/km είναι πολύ λίγα αυτά που έχει να κερδίσει κάποιος αναλογικά με την τιμή αγοράς ενός ζευγαριού super shoes, σε σχέση με τα συμβατικά παπούτσια. Παρόλα αυτά αν κάποιος διαθέτει τα χρήματα, του αρέσει η αίσθηση και η εμφάνιση, για πιο λόγο να μην βιώσει την εμπειρία;